วรรคที่ ๗ เล่ม ๒๐

เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวิกานํ อุปาสิกานํ ปฐมํ สรณํ คจฺฉนฺตีนํ ยทิทํ สุชาตา เสนานิธีตา. (๑) (๑)

สุชาดาธิดาของเสนานีกุฎุมพีเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้ถึงสรณะก่อน (๑)

ทายิกานํ ยทิทํ วิสาขา มิคารมาตา. (๒)

วิสาขามิคารมาตาเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้ยินดียิ่ง ในการถวายทาน (๒)

พหุสฺสุตานํ ยทิทํ ขุชฺชุตฺตรา. (๓)

ขุชชุตตราเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้เป็นพหูสูต (๓)

เมตฺตาวิหารีนํ ยทิทํ สามาวตี. (๔)

สามาวดีเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้มีปกติอยู่ด้วย เมตตา (๔)

ฌายีนํ ยทิทํ อุตฺตรา นนฺทมาตา. (๕)

อุตตรานันทมาตาเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้ยินดีใน ฌาน (๕)

ปณีตทายิกานํ ยทิทํ สุปฺปวาสา โกลิยธีตา. (๖)

สุปปวาสาโกลิยธิดาเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้ถวาย รสอันประณีต (๖)

คิลานุปฏฺฐากีนํ ยทิทํ สุปฺปิยา อุปาสิกา. (๗)

สุปปิยาอุบาสิกาเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้บำรุงภิกษุ อาพาธ (๗)

อเวจฺจปฺปสนฺนานํ ยทิทํ กาติยานี. (๘)

กาติยานีเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้เลื่อมใสอย่าง แน่นแฟ้น (๘)

วิสฺสาสิกานํ ยทิทํ นกุลมาตา คหปตานี. (๙)

นกุลมาตาคหปตานีเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้กล่าว ถ้อยคำที่ทำให้เกิดความคุ้นเคย (๙)

อนุสฺสวปฺปสนฺนานํ ยทิทํ กาลี อุปาสิกา กุรุรฆริกาติ. (๑) (๑๐) วคฺโค สตฺตโม. เอตทคฺควคฺโค นิฏฺฐิโต. ๑๕. อฏฺฐานปาลิ ๑. ปฐมวคฺค

กาลีอุบาสิกาชาวเมืองกุรรฆระเลิศกว่าอุบาสิกาสาวิกาทั้งหลายของเรา ผู้เลื่อมใสเพราะได้ยินได้ฟังตาม ๆ กันมา (๑๐)

สัตตมวรรค จบ

เอตทัคควรรคที่ ๑๔ จบ