วรรคที่ ๓ เล่ม ๒๐

เอตทคฺคํ ภิกฺขเว มม สาวกานํ ภิกฺขูนํ สิกฺขากามานํ ยทิทํ ราหุโล. (๑)

พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ราหุลเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้ ใคร่ต่อการศึกษา (๑)

สทฺธาปพฺพชิตานํ ยทิทํ รฏฺฐปาโล. (๒)

รัฐบาลเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้บวชด้วยศรัทธา (๒)

ปฐมํ สลากํ คณฺหนฺตานํ ยทิทํ กุณฺฑธาโน. (๓)

กุณฑธานะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้จับสลากได้ก่อน (๓)

ปฏิภานวนฺตานํ ยทิทํ วงฺคีโส. (๔)

วังคีสะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้มีปฏิภาณ (๔)

สมนฺตปาสาทิกานํ ยทิทํ อุปเสโน วงฺคนฺตปุตฺโต. (๕)

อุปเสนวังคันตบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นที่เลื่อมใส ของคนโดยรอบ (๕)

เสนาสนปญฺญาปกานํ ยทิทํ ทพฺโพ มลฺลปุตฺโต. (๖)

ทัพพมัลลบุตรเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้จัดแจง เสนาสนะ (๖)

เทวตานํ ปิยมนาปานํ ยทิทํ ปิลินฺทวจฺโฉ. (๗)

ปิลินทวัจฉะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้เป็นที่รักที่ชอบใจ ของเหล่าเทวดา (๗)

ขิปฺปาภิญฺญานํ ยทิทํ พาหิโย ทารุจีริโย. (๘)

พาหิยทารุจีริยะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้รู้แจ้งได้เร็ว (๘)

จิตฺตกถิกานํ ยทิทํ กุมารกสฺสโป. (๙)

กุมารกัสสปะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้แสดงธรรมได้ วิจิตร (๙)

ปฏิสมฺภิทาปตฺตานํ ยทิทํ มหาโกฏฺฐิโตติ. (๑๐) วคฺโค ตติโย. ๑๔. เอตทคฺควคฺค ๔. จตุตฺถวคฺค

มหาโกฏฐิตะเลิศกว่าภิกษุสาวกทั้งหลายของเรา ผู้บรรลุปฏิสัมภิทา (๑๐)

ตติยวรรค จบ