วิสาขสูตร เล่ม ๒๓

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่ปราสาทของนางวิสาขามิคารมาตา ในบุพพาราม เขตกรุงสาวัตถี ครั้งนั้น นางวิสาขามิคารมาตา ฯลฯ นั่ง ณ ที่สมควร พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสดังนี้ว่า“วิสาขา มาตุคามประกอบด้วยธรรม ๘ ประการนี้ หลังจากตายแล้ว ย่อมไป เกิดร่วมกับเทวดาเหล่ามนาปกายิกา

ธรรม ๘ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. มารดาบิดาผู้ปรารถนาประโยชน์ หวังเกื้อกูลอนุเคราะห์ด้วย ความเอ็นดู ยกเธอให้สามีใด เธอต้องตื่นก่อนนอนทีหลังสามีนั้น คอยรับใช้ ปฏิบัติให้เป็นที่พอใจเขา พูดคำไพเราะต่อเขาฯลฯ

๘. เธอเป็นผู้มีจาคะ คือ มีใจปราศจากความตระหนี่อันเป็นมลทิน มีจาคะอันสละแล้ว มีฝ่ามือชุ่ม ยินดีในการสละ ควรแก่การขอ ยินดีในการแจกทานอยู่ครองเรือนวิสาขา มาตุคามประกอบด้วยธรรม ๘ ประการนี้แล หลังจากตายแล้ว ย่อม ไปเกิดร่วมกับเทวดาเหล่ามนาปกายิกา”

สตรีผู้เป็นบัณฑิต ย่อมไม่ดูหมิ่นสามี

ผู้มีความเพียร ขวนขวายเป็นนิตย์

เลี้ยงตนเองทุกเมื่อ ผู้ให้สิ่งที่ต้องการได้ทุกอย่าง

ไม่ทำให้สามีขุ่นเคืองด้วยการแสดงความหึงหวง

ยกย่องทุกคนที่สามีเคารพ เป็นคนขยัน ไม่เกียจคร้าน

สงเคราะห์คนข้างเคียงของสามี

ปฏิบัติถูกใจสามี รักษาทรัพย์ที่สามีหามาได้

สตรีผู้ยังประพฤติตามใจสามีอยู่อย่างนี้

จะเข้าถึงความเป็นเทวดาเหล่ามนาปกายิกา

ทุติยวิสาขาสูตรที่ ๗ จบ