วสสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๓

๙. ปฐมวสสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้มีอำนาจเหนือจิตใจ สูตรที่ ๑

{๓๗} [๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และย่อมไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ฉลาดในสมาธิ

(๒) เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ

(๓) เป็นผู้ฉลาดในการดำรงอยู่แห่งสมาธิ

(๔) เป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาธิ

(๕) เป็นผู้ฉลาดในความพร้อมมูลแห่งสมาธิ

(๖) เป็นผู้ฉลาดในอารมณ์แห่งสมาธิ

(๗) เป็นผู้ฉลาดในอภินิหารแห่งสมาธิ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต”

๑๐. ทุติยวสสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้มีอำนาจเหนือจิตใจ สูตรที่ ๒

{๓๘} [๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สารีบุตรประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ จึงยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ สารีบุตรในธรรมวินัยนี้(๑) เป็นผู้ฉลาดในสมาธิ

(๒) เป็นผู้ฉลาดในการเข้าสมาธิ

(๓) เป็นผู้ฉลาดในการดำรงอยู่แห่งสมาธิ

(๔) เป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาธิ

(๕) เป็นผู้ฉลาดในความพร้อมมูลแห่งสมาธิ

(๖) เป็นผู้ฉลาดในอารมณ์แห่งสมาธิ

(๗) เป็นผู้ฉลาดในอภินิหารแห่งสมาธิ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สารีบุตรประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล จึงยังจิตให้เป็นไปในอำนาจได้ และไม่เป็นไปตามอำนาจของจิต”

๑๑. ปฐมนิททสสูตร

ว่าด้วยนิททสวัตถุ ๗ ประการ สูตรที่ ๑

{๓๙} [๔๒] ครั้งนั้นแล เป็นเวลาเช้า ท่านพระสารีบุตรครองอันตรวาสกแล้วถือบาตรจีวรเข้าไปบิณฑบาตยังพระนครสาวัตถี ครั้งนั้น ท่านได้มีความคิดว่า “การที่เราจะเที่ยวไปบิณฑบาตในพระนครสาวัตถี ก็ยังเช้านัก อย่ากระนั้นเลย เราควรเข้าไปยังอารามของพวกอัญเดียรถีย์ปริพาชกเถิด”ครั้งนั้น ท่านพระสารีบุตรเข้าไปยังอารามของพวกอัญเดียรถีย์ปริพาชก ครั้นแล้วได้ปราศรัยกับพวกอัญเดียรถีย์ปริพาชก ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ก็สมัยนั้น พวกอัญเดียรถีย์ปริพาชกนั่งชุมนุมสนทนากันอยู่ว่า “ท่านผู้มีอายุทั้งหลาย ใครก็ตามประพฤติพรหมจรรย์บริสุทธิ์บริบูรณ์มาจนครบ ๑๒ ปี ควรจะเรียกว่า ภิกษุผู้เป็นนิททสะ ”