หานิสูตร เล่ม ๒๓

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่อุบาสกธรรม ๗ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ละเลยการเยี่ยมเยียนภิกษุ

๒. ทอดทิ้งการฟังสัทธรรม

๓. ไม่ศึกษาในอธิศีล

๔. ไม่มีความเลื่อมใสมากในภิกษุผู้เป็นเถระ ผู้เป็นนวกะ และผู้เป็นมัชฌิมะ

๕. ฟังธรรมอย่างคอยคิดโต้แย้งเพ่งโทษ

๖. แสวงหาผู้รับทักษิณานอกศาสนานี้

๗. ทำอุปการะนอกศาสนาก่อน

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความเสื่อมแก่อุบาสกภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่อุบาสกธรรม ๗ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ไม่ละเลยการเยี่ยมเยียนภิกษุ

๒. ไม่ทอดทิ้งการฟังสัทธรรม

๓. ศึกษาในอธิศีล

๔. มีความเลื่อมใสมากในภิกษุผู้เป็นเถระ ผู้เป็นนวกะ และผู้เป็นมัชฌิมะ

๕. ฟังธรรมอย่างไม่คอยคิดโต้แย้งเพ่งโทษ

๖. ไม่แสวงหาผู้รับทักษิณานอกศาสนานี้

๗. ทำอุปการะในศาสนานี้ก่อน

ภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่อุบาสกพระผู้มีพระภาคผู้สุคตศาสดาได้ตรัสเวยยากรณภาษิตนี้แล้ว จึงได้ตรัสคาถา ประพันธ์ต่อไปอีกว่าอุบาสกใดละเลยการเยี่ยมเยียนภิกษุผู้อบรมตน

ทอดทิ้งการฟังอริยธรรม ไม่ศึกษาในอธิศีล

ไม่มีความเลื่อมใสยิ่งขึ้นในภิกษุทั้งหลาย

ปรารถนาฟังสัทธรรมอย่างคอยคิดโต้แย้ง

แสวงหาผู้รับทักษิณานอกศาสนานี้

และทำอุปการะนอกศาสนาก่อน

อุบาสกนั้นผู้เสพธรรม ๗ ประการ

อันเป็นเหตุแห่งความเสื่อมที่เราแสดงดีแล้วนี้แล

ย่อมเสื่อมจากสัทธรรม

ส่วนอุบาสกใดไม่ละเลยการเยี่ยมเยียนภิกษุผู้อบรมตน

ไม่ทอดทิ้งการฟังอริยธรรม ศึกษาในอธิศีล

มีความเลื่อมใสยิ่งขึ้นในภิกษุทั้งหลาย

ปรารถนาฟังสัทธรรมอย่างไม่คอยคิดโต้แย้ง

ไม่แสวงหาผู้รับทักษิณานอกศาสนานี้

และทำอุปการะในศาสนานี้ก่อน

อุบาสกนั้นผู้เสพธรรม ๗ ประการ

อันไม่เป็นเหตุแห่งความเสื่อมที่เราแสดงดีแล้วนี้แล

ย่อมไม่เสื่อมจากสัทธรรม

ทุติยปริหานิสูตรที่ ๙ จบ