กรรมสูตร เล่ม ๒๓

๔. กัมมสูตร

ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการ

{๒๒} [๒๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอปริหานิยธรรม ๗ ประการแก่เธอทั้งหลาย …

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อปริหานิยธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ภิกษุทั้งหลายจักไม่ชอบการงาน ไม่ยินดีในการงาน ไม่ประกอบเนือง ๆ ซึ่งความเป็นผู้ชอบการงานอยู่เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่มีความเสื่อมเพียงนั้น(๒) ภิกษุทั้งหลายจักไม่ชอบการคุย ...

(๓) ภิกษุทั้งหลายจักไม่ชอบการนอนหลับ …

(๔) ภิกษุทั้งหลายจักไม่ชอบการคลุกคลีด้วยหมู่ …

(๕) ภิกษุทั้งหลายจักไม่มีความอยากอันตํ่าทราม ไม่ลุอำนาจแก่ความอยากอันตํ่าทราม …

(๖) ภิกษุทั้งหลายจักไม่มีมิตรชั่ว ไม่มีสหายชั่ว มีจิตไม่คล้อยตามคนชั่ว …

(๗) ภิกษุทั้งหลายจักไม่ถึงความหยุดเสียในระหว่างเพราะการบรรลุคุณวิเศษเพียงขั้นต่ำอยู่เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอนไม่มีความเสื่อมเพียงนั้นดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้จักตั้งอยู่ในภิกษุทั้งหลาย และภิกษุทั้งหลายยังปรากฏอยู่ในอปริหานิยธรรม ๗ ประการนี้เพียงใด ก็พึงหวังความเจริญได้แน่นอน ไม่มีความเสื่อมเพียงนั้น”

๕. สัทธิยสูตร

ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๗ ประการ

{๒๓} [๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงอปริหานิยธรรม ๗ ประการแก่เธอทั้งหลาย ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อปริหานิยธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีศรัทธา ...

(๒) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีหิริ ...

(๓) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นผู้มีโอตตัปปะ ...

(๔) ภิกษุทั้งหลายจักเป็นพหูสูต ...