อัปปิยสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๓

พระไตรปิฎกภาษาไทย

พระบาลีสุตตันตปิฎก

อังคุตตรนิกาย

สัตตกนิบาต อัฏฐกนิบาต นวกนิบาต

ฉบับเฉลิมพระเกียรติ

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว

เนื่องในการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ ๖๐ ปี

พุทธศักราช ๒๕๔๙

มหาเถรสมาคม จัดพิมพ์

๒๓

พระบาลีสุตตันตปิฎก

อังคุตตรนิกาย สัตตกนิบาต

ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น

ปฐมปัณณาสก์

๑. ธนวรรค

๑. ปฐมปิยสูตร

ว่าด้วยผู้เป็นที่รักและไม่เป็นที่รักเพราะธรรม ๗ ประการ

{๑} [๑] ข้าพเจ้า ได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อาราม ของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัสพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสพระดำรัสนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุ ผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) เป็นผู้มุ่งลาภ (๒) มุ่งสักการะ

(๓) มุ่งความมีชื่อเสียง (๔) ไม่มีหิริ

(๕) ไม่มีโอตตัปปะ (๖) มีความปรารถนาลามก

(๗) มีความเห็นผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลายดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) ไม่มุ่งลาภ (๒) ไม่มุ่งสักการะ

(๓) ไม่มุ่งความมีชื่อเสียง (๔) มีหิริ

(๕) มีโอตตัปปะ (๖) มีความปรารถนาน้อย

(๗) มีความเห็นชอบ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย”

๒. ทุติยปิยสูตร

ว่าด้วยผู้ไม่เป็นที่รักและเป็นที่รักเพราะธรรม ๗ ประการ

{๒} [๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) เป็นผู้มุ่งลาภ (๒) มุ่งสักการะ

(๓) มุ่งความมีชื่อเสียง (๔) ไม่มีหิริ

(๕) ไม่มีโอตตัปปะ (๖) มีความริษยา

(๗) มีความตระหนี่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่ชอบใจ ไม่เป็นที่เคารพ และไม่เป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลายดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๗ ประการ ย่อมเป็นที่รักเป็นที่ชอบใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย ธรรม ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) ไม่มุ่งลาภ (๒) ไม่มุ่งสักการะ

(๓) ไม่มุ่งความมีชื่อเสียง (๔) มีหิริ

(๕) มีโอตตัปปะ (๖) ไม่มีความริษยา

(๗) ไม่ตระหนี่

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วย ธรรม ๗ ประการนี้แล ย่อมเป็นที่รัก เป็นที่ชอบใจ เป็นที่เคารพ และเป็นที่สรรเสริญของเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย”