พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · อันธกวินทวรรค
๓. สมาธิสูตร เล่ม ๒๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑๓ (Royal Thai)3/10 in อันธกวินทวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ตติยปัณณาสก์ อันธกวินทวรรค สมาธิสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 194–194
๓. สัมมาสมาธิสูตร
ว่าด้วยธรรมของผู้ไม่สมควรและผู้ควรบรรลุสัมมาสมาธิ
{๑๑๓} [๑๑๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ ย่อมไม่อาจบรรลุสัมมาสมาธิได้ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุใน ธรรมวินัยนี้
(๑) ไม่อดทนต่อรูปารมณ์ (๒) ไม่อดทนต่อสัททารมณ์
(๓) ไม่อดทนต่อคันธารมณ์ (๔) ไม่อดทนต่อรสารมณ์
(๕) ไม่อดทนต่อโผฎฐัพพารมณ์
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมไม่ อาจบรรลุสัมมาสมาธิได้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการย่อมอาจบรรลุสัมมาสมาธิได้ ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้
(๑) อดทนต่อรูปารมณ์ (๒) อดทนต่อสัททารมณ์
(๓) อดทนต่อคันธารมณ์ (๔) อดทนต่อรสารมณ์
(๕) อดทนต่อโผฏฐัพพารมณ์
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล ย่อมอาจบรรลุสัมมาสมาธิได้
๔. อันธกวินทสูตร
ว่าด้วยธรรมที่พึงสอนภิกษุใหม่ ๕ ประการ
{๑๑๔} [๑๑๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ อันธกวินทวิหาร ในแคว้นมคธ ครั้งนั้น ท่านพระอานนท์เข้าไปเฝ้าพระผู้พระภาคเจ้าถึงที่
End of ๓. สมาธิสูตร