พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · ปัญจังคิกวรรค
๕. อนุคคหสูตร เล่ม ๒๒
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๕ (Royal Thai)5/10 in ปัญจังคิกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ ปัญจังคิกวรรค อนุคคหสูตร (Royal Thai Volume 22 · Mahachula Volume 22 · Mahamakut Volume 36 · Chaloem Phrakiat Volume 22)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 22, pp. 35–36
๕. อนุคคหิตสูตร
ว่าด้วยธรรมสนับสนุนสัมมาทิฏฐิ
{๒๕} [๒๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัมมาทิฏฐิอันองค์ธรรม ๕ ประการ สนับสนุนแล้ว ย่อมมีเจโตวิมุตติเป็นผลและมีผลคือเจโตวิมุตติเป็นอานิสงส์ย่อมมีปัญญาวิมุตติเป็นผลและมีผลคือปัญญาวิมุตติเป็นอานิสงส์องค์ธรรม ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ สัมมาทิฏฐิ
(๑) อันศีล สนับสนุนแล้ว (๒) อันสุตะ สนับสนุนแล้ว
(๓) อันสากัจฉา สนับสนุนแล้ว (๔) อันสมถะ สนับสนุนแล้ว
สัมมาทิฏฐิอันองค์ธรรม ๕ ประการเหล่านี้แลสนับสนุนแล้วย่อมมีเจโต วิมุตติเป็นผลและมีผลคือเจโตวิมุตติเป็นอานิสงส์ ย่อมมีปัญญาวิมุตติเป็นผล และมีผลคือปัญญาวิมุตติเป็นอานิสงส์”
- ๑-๑-๑-๑-๑ศีล ความประพฤติบริสุทธิ์ หมายถึงปาริสุทธิศีล ๔ อันเป็นพื้นฐานแห่งการบรรลุอริยมรรค สุตะ การฟัง หมายถึงการฟังธรรมอันเป็นสัปปายะหรือเรียกว่าปรโตโฆสะ หรือหมายถึงพาหุสัจจะ คือความเป็นพหูสูต สากัจฉา การสนทนาธรรม หมายถึงการสนทนาเกี่ยวกับการกำหนดหาข้อผิด พลาดในกัมมัฏฐานแล้วปรับให้เหมาะแก่จริตของตน หรือการสนทนาบอกความเป็นไปแห่งจิตของตน ( ๔) สมถะ ความสงบจิต หมายถึงภาวะจิตที่เข้าสมาบัติ ๘ ซึ่งเป็นบาทฐานแห่งวิปัสสนา หรือ ภาวะที่จิตมีอารมณ์เป็นหนึ่ง (๕) วิปัสสนา การพิจารณาเห็นแจ้ง หมายถึงอนุปัสสนา คือการใช้ปัญญาพิจารณาหยั่งตรองดูสังขารธรรมจนทราบความจริง ๗ ประการ (คือ อนิจจานุปัสสนา พิจารณาเห็นว่าไม่เที่ยง ทุกขานุปัสสนา พิจารณาเห็นว่าเป็นทุกข์ อนัตตานุปัสสนา พิจารณาเห็นว่าเป็นอนัตตา นิพพิทานุปัสสนา พิจารณาเห็นด้วยความเบื่อหน่าย วิราคานุปัสสนา พิจารณา เ ห็นด้วยความปราศจากความกำหนัด นิโรธานุปัสสนา พิจารณาเห็นความดับ และ ปฏินิสสัคคานุปัสสนา พิจารณาเห็นความสละทิ้งได้) [ม.มู.อ. ๒//๒๕๔-๒๕๕, นัย องฺ.ปญฺจก.อ. ๗, อง.ปญฺจก.ฏี. ๑๐]
๖. วิมุตตายตนสูตร
ว่าด้วยเหตุแห่งวิมุตติ ๕ ประการ
{๒๖} [๒๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย วิมุตตายตนะ คือเหตุแห่งวิมุตติมี ๕ ประการ นี้ ซึ่งเป็นที่ให้จิตของภิกษุผู้ไม่ประมาท มีความเพียร มีจิตมุ่งพระนิพพานอยู่ ที่ยังไม่หลุดพ้นย่อมหลุดพ้นได้ อาสวะที่ยังไม่สิ้นไปย่อมถึงความสิ้นไป หรือ เธอย่อมบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะชั้นเยี่ยมที่ยังไม่ได้บรรลุ เหตุแห่งวิมุตติ ๕ ประการคืออะไรบ้าง คือ
ศาสดาหรือเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ผู้อยู่ในฐานะครูบางท่านแสดงธรรม แก่ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ภิกษุนั้นย่อมเข้าใจอรรถเข้าใจธรรม ในธรรมนั้นตามที่ ศาสดาหรือเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ผู้อยู่ในฐานะครูแสดงแก่เธอ เมื่อเธอเข้าใจ อรรถเข้าใจธรรม ย่อมเกิดความปราโมทย์ เมื่อมีใจปราโมทย์ ย่อมเกิดปีติ เมื่อเกิดปีติ กาย ย่อมสงบ เธอมีกายสงบแล้ว ย่อมเสวยความสุข เมื่อมี ความสุข จิตย่อมตั้งมั่น นี้เป็นเหตุแห่งวิมุตติประการที่ ๑ ซึ่งเป็นที่ให้จิต ของภิกษุผู้ไม่ประมาท มีความเพียร มีจิตมุ่งพระนิพพานอยู่ ที่ยังไม่หลุดพ้น ย่อมหลุดพ้นได้ อาสวะที่ยังไม่สิ้นไปย่อมถึงความสิ้นไป หรือเธอย่อมบรรลุ ธรรมอันเกษมจากโยคะชั้นเยี่ยมที่ยังไม่ได้บรรลุอีกประการหนี่ง ภิกษุทั้งหลาย ศาสดาหรือเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ผู้อยู่ ในฐานะครูบางท่านมิได้แสดงธรรมแก่ภิกษุเลย แต่เธอแสดงธรรมตามที่ได้
- ๑ธรรม ในที่นี้หมายถึงธรรมคืออริยสัจ ๔ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๘)
- ๒เข้าใจอรรถเข้าใจธรรม ในที่นี้ เข้าใจอรรถ หมายถึงรู้อรรถคือความหมายหรือคำอธิบายพระบาลี เข้าใจธรรม หมายถึงรู้พระบาลี (องฺ.ปญฺจก.อ. ๘)
- ๓กาย ในที่นี้หมายถึงนามกาย (องฺ.ปญฺจก.อ. ๘)
- ๔จิตย่อมตั้งมั่น หมายถึงจิตเป็นสมาธิด้วยอรหัตตผลสมาธิ (องฺ.ปญฺจก.อ. ๘)
End of ๕. อนุคคหสูตร