คัณฑสูตร เล่ม ๒๓

๕. คัณฑสูตร

ว่าด้วยปากแผล ๙ แห่ง

{๒๑๙} [๑๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนฝีที่เกิดขึ้นมาหลายปี ฝีนั้นพึงมีปากแผล ๙ แห่ง มีปากแผลที่ยังไม่แตก ๙ แห่ง สิ่งใดสิ่งหนึ่งไหลออกจากปากแผลนั้น สิ่งนั้นเป็นของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น น่ารังเกียจทั้งนั้น สิ่งใดสิ่งหนึ่งไหลเข้า สิ่งนั้นก็เป็นของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น น่ารังเกียจทั้งนั้น ฉันใด คำว่า ‘ฝี’ นั้นแลเป็นชื่อของกายนี้ ซึ่งเกิดมาจากมหาภูตรูป ๔ มีมารดาบิดาเป็นแดนเกิด เติบโตขึ้นด้วยข้าวสุกและขนมสด มีความไม่เที่ยง ต้องลูบไล้นวดฟั้น และต้องแตกกระจัดกระจายเป็นธรรมดา กายนั้นมีปากแผล ๙ แห่ง มีปากแผลที่ยังไม่แตก ๙ แห่ง สิ่งใดสิ่งหนึ่งไหลออกจากปากแผลนั้น สิ่งนั้นเป็นของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น น่ารังเกียจทั้งนั้น สิ่งใดสิ่งหนึ่งไหลเข้า สิ่งนั้นก็เป็นของไม่สะอาด มีกลิ่นเหม็น น่ารังเกียจทั้งนั้น ฉันนั้นเพราะเหตุนั้นแล ภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงเบื่อหน่ายในกายนี้”

๖. สัญญาสูตร

ว่าด้วยสัญญา ๙ ประการ

{๒๒๐} [๑๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัญญา ๙ ประการนี้อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก หยั่งลงสู่อมตะ มีอมตะเป็นที่สุด สัญญา ๙ ประการ คืออะไรบ้าง คือ

(๑) อสุภสัญญา (๒) มรณสัญญา

(๓) อาหาเรปฏิกูลสัญญา (๔) สัพพโลเกอนภิรตสัญญา

(๕) อนิจจสัญญา (๖) อนิจเจทุกขสัญญา