พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · อาปายิกวรรค
อัปปเมยยสูตร เล่ม ๒๐
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๕๕ (Royal Thai)3/10 in อาปายิกวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ อาปายิกวรรค อัปปเมยยสูตร (Royal Thai Volume 20 · Mahachula Volume 20 · Mahamakut Volume 34 · Chaloem Phrakiat Volume 20)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 20, pp. 402–402
๓. อัปปเมยยสูตร
ว่าด้วยบุคคลที่ประมาณได้ ๓ ประเภท
{๕๕๕} [๑๐๔๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ ประเภทนี้ มีปรากฏอยู่ในโลก ๓ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ
(๑) สุปปเมยยบุคคล (บุคลผู้พึงประมาณได้ง่าย)
(๒) ทุปปเมยยบุคคล (บุคคลผู้พึงประมาณได้ยาก)
(๓) อัปปเมยยบุคคล (บุคคลผู้พึงประมาณไม่ได้)
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็สุปปเมยยบุคคลเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้ฟุ้งซ่าน เย่อหยิ่ง กลับกลอก ปากกล้า แก่คุย ลืมสติ ขาดสัมปชัญญะ จิตใจไม่ตั้งมั่น ไม่มั่นคง ไม่สำรวมอินทรีย์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่าสุปปเมยยบุคคล ผู้พึงประมาณได้โดยง่ายดูก่อนภิกษุทั้งหลายก็ทุปปเมยยบุคคลเป็นไฉน คือ บุคคลบางคน ในโลกนี้เป็นผู้ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่เย่อหยิ่ง ไม่กลับกลอก ไม่ปากกล้า ไม่แก่คุย มีสติมั่นคง มีสัมปชัญญะ จิตใจตั้งมั่น มั่นคง สำรวมอินทรีย์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่าทุปปเมยยบุคคล ผู้พึงประมาณได้โดยยาก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อัปปเมยยบุคคลเป็นไฉน คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้เป็นพระอรหันตขีณาสพ นี้เรียกว่าอัปปเมยยบุคคล ผู้พึงประมาณไม่ได้
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ ประเภทนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลก”
๔. อาเนญชสูตร
ว่าด้วยบุคคลผู้เจริญอรูปฌาน ๓ ประเภท
{๕๕๖} [๑๐๔๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๓ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลก ๓ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ
End of อัปปเมยยสูตร