พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ · มังคลวรรค
สุปุพพัณหสูตร เล่ม ๒๐
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๙๕ (Royal Thai)10/10 in มังคลวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ตติยปัณณาสก์ มังคลวรรค สุปุพพัณหสูตร (Royal Thai Volume 20 · Mahachula Volume 20 · Mahamakut Volume 34 · Chaloem Phrakiat Volume 20)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 20, pp. 448–450
๑๐. สุปุพพัณหสูตร
ว่าด้วยเวลาที่เป็นฤกษ์ดี
{๕๙๕} [๑๐๘๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์เหล่าใดประพฤติสุจริตด้วยกาย ประพฤติสุจริตด้วยวาจา ประพฤติสุจริตด้วยใจในเวลาเช้า เวลาเช้าก็เป็นเวลาที่ดีของสัตว์เหล่านั้นสัตว์เหล่าใดประพฤติสุจริตด้วยกาย ประพฤติสุจริตด้วยวาจา ประพฤติสุจริตด้วยใจในเวลาเที่ยง เวลาเที่ยงก็เป็นเวลาที่ดีของสัตว์เหล่านั้นสัตว์เหล่าใดประพฤติสุจริตด้วยกาย ประพฤติสุจริตด้วยวาจา ประพฤติสุจริตด้วยใจในเวลาเย็น เวลาเย็นก็เป็นเวลาที่ดีของสัตว์เหล่านั้น
สัตว์ทั้งหลายประพฤติชอบในเวลาใด เวลานั้นชื่อว่า
เป็นฤกษ์ดี มงคลดี สว่างดี รุ่งดี ขณะดี ยามดี และบูชาดี
ในเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ทั้งหลาย
กายกรรมเป็นส่วนเบื้องขวา วจีกรรมเป็นส่วนเบื้อง
ขวา มโนกรรมเป็นส่วนเบื้องขวา ความปรารถนาของ
ท่านเป็นส่วนเบื้องขวา สัตว์ทั้งหลายทำกรรมอันเป็นส่วน
เบื้องขวาแล้ว ย่อมได้ผลประโยชน์อันเป็นส่วนเบื้องขวา
ท่านเหล่านั้นได้ประโยชน์แล้ว จงได้รับความสุข จง
งอกงามในพระพุทธศาสนา จงไม่มีโรค ถึงความสุข
พร้อมด้วยญาติทั้งมวลเถิด
จบ มังคลวรรคที่ ๕
- ๑ส่วนเบื้องขวา ในที่นี้หมายถึงส่วนที่เจริญหรือฝ่ายดี (องฺ.ติก.อ. ๒๗๕)
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อกุสลสูตร ๒. สาวัชชสูตร
๓. วิสมสูตร ๔. อสุจิสูตร
๕. ปฐมขตสูตร ๖. ทุติยขตสูตร
๗. ตติยขตสูตร ๘. จตุตถขตสูตร
๙. วันทนาสูตร ๑๐. สุปุพพัณสูตร
จบ ตติยปัณณาสก์
พระสูตรที่ไม่รวมไว้ในปัณณาสก์
๖. อเจลกวรรค
ว่าด้วยปฏิปทา
{๕๙๖} [๑๐๘๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปฏิปทามี ๓ อย่าง ๓ อย่างคืออะไรบ้าง คือ
(๑) อาคาฬหปฏิปทา ข้อปฏิบัติอย่างหยาบ
(๒) นิชฌามปฏิปทา ข้อปฏิบัติอย่างเหี้ยมเกรียม
(๓) มัชฌิมาปฏิปทา ข้อปฏิบัติอย่างกลาง
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อาคาฬหปฏิปทาเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ ย่อมมีวาทะอย่างนี้มีทิฏฐิอย่างนี้ว่า ‘โทษในกามไม่มี’ เขาถึงความเป็นผู้ตกไปในกามอยู่ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เรียกว่าอาคาฬหปฏิปทา
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็นิชฌามปฏิปทาเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นอเจลก ขาดมรรยาท เลียมือ เขาเชิญให้มารับภิกษาก็ไม่มา เขาเชิญให้หยุดก็ไม่หยุด ไม่รับภิกษาที่เขาแบ่งไว้ก่อน ไม่รับภิกษาที่เขาทำเจาะจงให้ ไม่ยินดีภิกษาที่เขาเชิญ ไม่รับภิกษาจากปากหม้อ ไม่รับภิกษาจากหม้อข้าว ไม่รับภิกษาที่คร่อมธรณีประตู ไม่รับภิกษาที่คร่อมท่อนไม้ ไม่รับภิกษาที่คร่อมสาก ไม่รับภิกษาของคนสองคนที่กำลังบริโภคอยู่ ไม่รับภิกษาของผู้หญิงมีครรภ์ ไม่รับภิกษาของผู้หญิงที่กำลังให้ลูกดื่มนม ไม่รับภิกษาของผู้หญิงที่คลอเคลียผู้ชาย ไม่รับภิกษาที่นัดแนะกันทำไว้ ไม่รับภิกษาในที่เลี้ยงดู
- ๑นิชฌามปฏิปทา ข้อปฏิบัติอย่างเหี้ยมเกรียม หมายถึงข้อปฏิบัติที่ทำให้ตนหม่นไหม้ระทมทุกข์ ได้แก่ อัตตกิลมถานุโยค การประกอบตนให้ลำบากด้วยตบะต่าง ๆ (นัย องฺ.ติก.อ. ๒๗๖)
- ๒อเจลก แปลว่า ผู้ไม่มีผ้า คือไม่นุ่งผ้า เป็นนักบวชเปลือยนอกพระพุทธศาสนา (องฺ.ติก.อ. ๒๗๖)
End of สุปุพพัณหสูตร