ปัพพตสูตร เล่ม ๒๐

หิมวนฺตํ ภิกฺขเว ปพฺพตราชํ นิสฺสาย มหาสาลา ตีหิ วฑฺฒีหิ วฑฺฒนฺติ. กตมาหิ ตีหิ ? สาขาปตฺตปลาเสน วฑฺฒนฺติ, ตจปปฺปฏิกาย วฑฺฒนฺติ, เผคฺคุสาเรน วฑฺฒนฺติ. หิมวนฺตํ ภิกฺขเว ปพฺพตราชํ นิสฺสาย มหาสาลา อิมาหิ ตีหิ วฑฺฒีหิ วฑฺฒนฺติ.

เอวเมว โข ภิกฺขเว สทฺธํ กุลปตึ นิสฺสาย อนฺโตชโน ตีหิ วฑฺฒีหิ วฑฺฒติ. กตมาหิ ตีหิ ? สทฺธาย วฑฺฒติ, สีเลน วฑฺฒติ, ปญฺญาย วฑฺฒติ. สทฺธํ ภิกฺขเว กุลปตึ นิสฺสาย อนฺโตชโน อิมาหิ ตีหิ วฑฺฒีหิ วฑฺฒตีติ.

ยถาปิ ปพฺพโต เสโล อรญฺญสฺมึ พฺรหาวเน

ตํ รุกฺขา อุปนิสฺสาย วฑฺฒนฺเต เต วนปฺปตี.

ตเถว สีลสมฺปนฺนํ สทฺธํ กุลปตึ อิธ

อุปนิสฺสาย วฑฺฒนฺติ ปุตฺตทารา จ พนฺธวา.

อมจฺจา ญาติสงฺฆา จ เย จสฺส อนุชีวิโน.

ตฺยาสฺส สีลวโต สีลํ จาคํ สุจริตานิ จ.

ปสฺสมานานุกุพฺพนฺติ เย ภวนฺติ (๑) วิจกฺขณาฯ

อิธ ธมฺมํ จริตฺวาน มคฺคํ สุคติคามินํ

นนฺทิโน เทวโลกสฺมึ โมทนฺติ กามกามิโนติ. นวมํ.

ภิกษุทั้งหลาย ไม้สาละใหญ่อาศัยขุนเขาหิมพานต์ย่อมงอกงามด้วยความ เจริญ ๓ ประการความเจริญ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. กิ่ง ใบแก่ และใบอ่อน ๒. เปลือกและสะเก็ด

๓. กระพี้และแก่น

ไม้สาละใหญ่อาศัยขุนเขาหิมพานต์ย่อมงอกงามด้วยความเจริญ ๓ ประการนี้ ฉันใดชนภายในอาศัยพ่อบ้านผู้มีศรัทธาย่อมงอกงามด้วยความเจริญ ๓ ประการ ฉันนั้นเหมือนกัน

ความเจริญ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. ศรัทธา ๒. ศีล ๓. ปัญญา

ภิกษุทั้งหลาย ชนภายในอาศัยพ่อบ้านผู้มีศรัทธาย่อมงอกงามด้วยความเจริญ ๓ ประการนี้

ภูเขาหินมีอยู่ในป่าใหญ่

หมู่ไม้เหล่านั้นอาศัยภูเขานั้น

เจริญงอกงามเติบโตในป่า แม้ฉันใด

บุตร ภรรยา พวกพ้อง อำมาตย์ หมู่ญาติ

และชนผู้อาศัยเขาเลี้ยงชีพ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน

อาศัยพ่อบ้านผู้มีศรัทธา สมบูรณ์ด้วยศีล

ย่อมงอกงามในโลกนี้

ชนผู้มีปัญญาเห็นแจ้ง เห็นศีล

จาคะ(ความเสียสละ) และสุจริต(ความประพฤติดี)

ของพ่อบ้านผู้มีศีลนั้นแล้วย่อมทำตาม

บุคคลประพฤติธรรมซึ่งเป็นทางนำสัตว์ไปสู่สุคติ

ย่อมเพลิดเพลินในโลกนี้สมปรารถนา

ย่อมบันเทิงในเทวโลก

ปัพพตราชสูตรที่ ๙ จบ