สพรหมสูตร เล่ม ๒๑

ผู้มีปัญญาดีเมื่อเห็นแจ้ง ย่อมรู้ทั้งสองส่วนว่า สุข ๓

ส่วนข้างต้นนี้ไม่ถึงส่วนเสี้ยวที่ ๑๖ ของสุขที่เกิดแต่การเป็น

ผู้ปราศจากโทษ

๓. สพรหมสูตร

ว่าด้วยมารดาบิดาเป็นพระพรหมของลูก

{๖๓} [๖๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ตระกูลใดมีบิดามารดาที่บุตรธิดาบูชาอยู่ในเรือนของตน ตระกูลนั้นชื่อว่ามีพรหม ตระกูลใดมีบิดามารดาที่บุตรธิดาบูชา

อยู่ในเรือนของตน ตระกูลนั้นชื่อว่ามีบุรพาจารย์ ตระกูลใดมีบิดามารดาที่

บุตรธิดาบูชาอยู่ในเรือนของตน ตระกูลนั้นชื่อว่ามีบุรพเทพ ตระกูลใดมีบิดามารดาที่บุตรธิดาบูชาอยู่ในเรือนของตน ตระกูลนั้นชื่อว่ามีอาหุไนยบุคคล

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คำว่า ‘พรหม บุรพาจารย์ บุรพเทพ อาหุไนย

บุคคล’ นี้เป็นื่อของบิดามารดา ข้อนั้นเพราะเหตุอะไร เพราะว่าบิดามารดาเป็นผู้มีอุปการะมาก เป็นผู้ทะนุถนอมเลี้ยงดูบุตร เป็นผู้แสดงโลกนี้แก่บุตร”

บิดามารดาผู้อนุเคราะห์บุตร ท่านเรียกว่า พรหม

บุรพาจารย์ และอาหุไนยบุคคลของบุตรทั้งหลาย

เพราะเหตุนั้นแล บุตรผู้เป็นบัณฑิตพึงนอบน้อม

พึงสักการะท่านด้วยข้าว น้ำ ผ้านุ่งห่ม ที่นอน ที่นั่ง

ด้วยการอบกลิ่น การอาบน้ำให้ และล้างเท้าให้

เพราะเหตุที่บุตรปรนนิบัติบิดามารดา บัณฑิต

ทั้งหลายจึงสรรเสริญเขาในโลกนี้ ครั้นเขาละโลกนี้ไปแล้ว

ย่อมบันเทิงในโลกสวรรค์

๔. นิรยสูฅร

ว่าด้วยธรรมเป็นเหตุให้เกิดในนรก ๔ ประการ

{๖๔} [๖๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้ ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) เป็นผู้ชอบฆ่าสัตว์ (๒) ชอบลักทรัพย์

(๓) ชอบประพฤติผิดในกาม (๔) ชอบพูดเท็จ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการนี้แลจะต้องตกนรกเหมือนถูกนำไปฝังไว้”

การฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การเป็นชู้กับภรรยาของผู้

อื่น และการพูดเท็จ เรากล่าวว่าเป็นกรรมกิเลส บัณฑิต

ทั้งหลายไม่สรรเสริญเลย

๕. รูปสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้เลื่อมใส ๔ จำพวก

{๖๕} [๖๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลายบุคคล ๔ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลก๔ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ

(๑) รูปปมาโณ ผู้ถือประมาณในรูป เลื่อมใสในรูป

(๒) โฆสปมาโณ ผู้ถือประมาณในเสียง เลื่อมใสในเสียง

(๓) ลูขปมาโณ ผู้ถือประมาณในความเศร้าหมอง เลื่อมใสใน

ความเศร้าหมอง

(๔) ธัมมปมาโณ ผู้ถือประมาณในธรรม เลื่อมใสในธรรม

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ ประเภทนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลกนี้”