พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต ตติยปัณณาสก์ · โยคักเขมีวรรค
๖. สังโยชนสูตร เล่ม ๑๘
Text layerBuddha’s wordsItems ๑๕๙ (Royal Thai)6/10 in โยคักเขมีวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต ตติยปัณณาสก์ โยคักเขมีวรรค สังโยชนสูตร (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 28 · Chaloem Phrakiat Volume 18)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 18, pp. 120–120
๖. สัญโญชนิยสูตร
ว่าด้วยเหตุแห่งสังโยชน์
{๑๕๙} [๑๐๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันเป็นเหตุแห่งสังโยชน์และสังโยชน์ เธอทั้งหลายจงฟังธรรมนั้น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมอันเป็นเหตุแห่งสังโยชน์และสังโยชน์เป็นไฉน
คือ จักษุเป็นธรรมอันเป็นเหตุแห่งสังโยชน์ ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในจักษุนั้นเป็นสังโยชน์ในจักษุนั้น... มโนเป็นธรรมอันเป็นเหตุแห่งสังโยชน์ ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในมโนนั้นเป็นสังโยชน์ในมโนนั้นดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เราเรียกว่า ‘ธรรมอันเป็นเหตุแห่งสังโยชน์และสังโยชน์”
๗. อุปาทานิยสูตร
ว่าด้วยเหตุแห่งอุปาทาน
{๑๖๐} [๑๑๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมอันเป็นเหตุแห่งอุปาทานและอุปาทาน เธอทั้งหลายจงฟังธรรมนั้น
ก็ธรรมอันเป็นเหตุแห่งอุปาทานและอุปาทานเป็นไฉน
คือ จักษุเป็นธรรมอันเป็นเหตุแห่งอุปาทาน ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในจักษุนั้นเป็นอุปาทานในจักษุนั้น ... มโนเป็นธรรมอันเป็นเหตุแห่งอุปาทาน ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในมโนนั้นเป็นอุปาทานในมโนนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย นี้เราเรียกว่า ‘ธรรมอันเป็นเหตุแห่งอุปาทานและอุปาทาน”
End of ๖. สังโยชนสูตร