พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต ทุติยปัณณาสก์ · อวิชชาวรรค
๔. อาสวสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๘
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๙ (Royal Thai)4/10 in อวิชชาวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๔. อาสวปหานสูตร
ว่าด้วยการละอาสวะ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต ทุติยปัณณาสก์ อวิชชาวรรค อาสวสูตร ที่ ๑ (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 28 · Chaloem Phrakiat Volume 18)
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 18, pp. 47–47
The Mahachula Pali of this passage is not in the e-tipitaka data.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ภิกษุทั้งหลายได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บุคคลเมื่อรู้เห็นอย่างไรจึงจะละอาสวะ ได้” ฯลฯ
อาสวปหานสูตรที่ ๔ จบ
Footnotes (ไทย (มหาจุฬาฯ ๒))
- 1อาสวะ ในที่นี้ได้แก่ อาสวะ ๔ (กามาสวะ อาสวะคือกาม, ภวาสวะ อาสวะคือภพ, ทิฏฐาสวะ อาสวะคือทิฏฐิ, อวิชชาสวะ อาสวะคืออวิชชา) (สํ.สฬา.อ. ๓/๕๓-๖๒/๑๔)
End of ๔. อาสวสูตร ที่ ๑