๖. อนุสัยสูตร ที่ ๑ เล่ม ๑๘

๖. อนุสยปหานสูตร

ว่าด้วยการละอนุสัย

{๖๑} [๕๘] “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บุคคลรู้อยู่อย่างไร เห็นอยู่อย่างไร จึงจะละอนุสัยได้ ...

๗. อนุสยสมุคฆาตสูตร

ว่าด้วยอนุสัยถูกเพิกถอน

{๖๒} [๕๙] “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ บุคคลรู้อยู่อย่างไร เห็นอยู่อย่างไร อนุสัยจึงจะถึงความเพิกถอน” ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลรู้อยู่เห็นอยู่ซึ่งจักษุโดยความเป็นอนัตตา อนุสัยจึงจะถึงความเพิกถอน ... บุคคลรู้อยู่เห็นอยู่ซึ่งโสตะ ...ซึ่งฆานะ ... ซึ่งชิวหา ...ซึ่งกาย ...ซึ่งมโน ... ซึ่งธรรมารมณ์ ...มโนวิญญาณ ...มโนสัมผัส ... สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้นเพราะมโนสัมผัสเป็นปัจจัยโดยความเป็นอนัตตา อนุสัยจึงจะถึงความเพิกถอนดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลรู้อยู่อย่างนี้ เห็นอยู่อย่างนี้แล อนุสัยจึงจะถึงความเพิกถอน”