พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต ปัณณาสก์ที่ ๑ · สัพพวรรค
๑. สัพพสูตร เล่ม ๑๘
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔ (Royal Thai)1/10 in สัพพวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต ปัณณาสก์ที่ ๑ สัพพวรรค สัพพสูตร (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 28 · Chaloem Phrakiat Volume 18)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 18, pp. 19–19
๓. สัพพวรรค
๑. สัพพสูตร
ว่าด้วยสิ่งทั้งปวง
{๒๔} [๒๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงสิ่งทั้งปวงแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังสิ่งนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็สิ่งทั้งปวงเป็นไฉน คือ จักษุกับรูป โสตะกับเสียง ฆานะกับกลิ่น ชิวหากับรส กายกับโผฏฐัพพะ มโนกับธรรมารมณ์ นี้เรียกว่าสิ่งทั้งปวง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผู้ใดพึงกล่าวอย่างนี้ว่า ‘เราขอปฏิเสธสิ่งทั้งปวงนี้แล้วจักบัญญัติสิ่งอื่น’ วาจาของผู้นั้นพึงเป็นเพียงคำกล่าวเท่านั้น ครั้นถูกถามเข้าก็คงตอบไม่ได้ และจะอึดอัดใจยิ่งขึ้น ข้อนั้น เพราะเหตุอะไร เพราะว่าถูกถามในสิ่งที่เหลือวิสัย”
๒. ปหานสูตร
ว่าด้วยธรรมสำหรับละสิ่งทั้งปวง
{๒๕} [๒๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงธรรมเพื่อละสิ่งทั้งปวงแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังธรรมนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ธรรมเพื่อละ สิ่งทั้งปวงเป็นไฉน ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุ รูป จักขุวิญญาณ จักขุสัมผัส เป็นสิ่งที่ควรละ แม้สุขเวทนา ทุกขเวทนา หรืออทุกขมสุขเวทนาที่เกิดขึ้น เพราะจักขุสัมผัสเป็นปัจจัยก็เป็นสิ่งที่ควรละ โสตะ... ฆานะ... ชิวหา ... กาย... มโน ธรรมารมณ์ มโนวิญญาณ มโนสัมผัส เป็นสิ่งที่ควรละ แม้สุขเวทนา
- ๑ในที่นี้ มโน หมายถึงภวังคจิต (จิตที่เป็นองค์แห่งภพอยู่ระหว่างปฏิสนธิและจุติ) มโนวิญญาณ หมายถึงชวนจิต (จิตที่แล่นอยู่ในอารมณ์) ที่เกิดร่วมกับอาวัชชนจิต (จิตที่คนึงหาอารมณ์ใหม่) มโนสัมผัส หมายถึงผัสสะ (ความกระทบอารมณ์)ที่เกิดร่วมกับภวังคจิต (สํ.สฬา.อ. ๖)
End of ๑. สัพพสูตร