พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ · สัฏฐิเปยยาล
๕๖. อัชฌัตตายตนสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๘
Text layerBuddha’s wordsItems ๒๘๐ (Royal Thai)24/28 in สัฏฐิเปยยาล4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต จตุปัณณาสก์ สัฏฐิเปยยาล อัชฌัตตายตนสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 28 · Chaloem Phrakiat Volume 18)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 18, pp. 219–219
๕๕. อัชฌัตตายตนอนิจจสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในเป็นของไม่เที่ยง
{๒๗๙} [๒๒๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุเป็นของไม่เที่ยง โสตะเป็นของไม่เที่ยง ฆานะเป็นของไม่เที่ยง ชิวหาเป็นของไม่เที่ยง กายเป็นของไม่เที่ยง มโนเป็นของไม่เที่ยง ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้ว เห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๕๖. อัชฌัตตายตนทุกขสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในเป็นทุกข์
{๒๘๐} [๒๒๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุเป็นทุกข์ โสตะเป็นทุกข์ ฆานะเป็นทุกข์ ชิวหาเป็นทุกข์ กายเป็นทุกข์ มโนเป็นทุกข์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
๕๗. อัชฌัตตายตนอนัตตสูตร
ว่าด้วยอายตนะภายในเป็นอนัตตา
{๒๘๑} [๒๒๔] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุเป็นอนัตตา โสตะเป็นอนัตตา ฆานะเป็นอนัตตา ชิวหาเป็นอนัตตา กายเป็นอนัตตา มโนเป็นอนัตตา ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกผู้ได้สดับแล้วเห็นอยู่อย่างนี้ ... กิจอื่นเพื่อความเป็นอย่างนี้มิได้มีอีก’ ดังนี้”
End of ๕๖. อัชฌัตตายตนสูตร ที่ ๒