พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนสังยุต ทุติยปัณณาสก์ · มิคชาลวรรค
๔. สมิทธิสูตร ที่ ๒ เล่ม ๑๘
Text layerBuddha’s wordsItems ๗๓ (Royal Thai)4/11 in มิคชาลวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค สฬายตนสังยุต ทุติยปัณณาสก์ มิคชาลวรรค สมิทธิสูตร ที่ ๒ (Royal Thai Volume 18 · Mahachula Volume 18 · Mahamakut Volume 28 · Chaloem Phrakiat Volume 18)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 18, pp. 49–49
ในที่ใด มีฆานะ มีกลิ่น มีฆานวิญญาณ มีธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยฆานวิญญาณ ในที่นั้น ก็มีมารหรือการบัญญัติว่ามารในที่ใด มีชิวหา มีรส มีชิวหาวิญญาณ มีธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยชิวหาวิญญาณ ในที่นั้น ก็มีมารหรือการบัญญัติว่ามารในที่ใด มีกาย มีโผฏฐัพพะ มีกายวิญญาณ มีธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยกายวิญญาณ ในที่นั้น ก็มีมารหรือการบัญญัติว่ามารในที่ใด มีมโน มีธรรมารมณ์ มีมโนวิญญาณ มีธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยมโนวิญญาณ ในที่นั้น ก็มีมารหรือการบัญญัติว่ามาร{๗๒} ดูก่อนสมิทธิ ในที่ใด ไม่มีจักษุ ไม่มีรูป ไม่มีจักขุวิญญาณ ไม่มีธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยจักขุวิญญาณ ในที่นั้น ก็ไม่มีมารหรือการบัญญัติว่ามารในที่ใด ไม่มีมโน ไม่มีธรรมารมณ์ ไม่มีมโนวิญญาณ ไม่มีธรรมที่พึงรู้แจ้งด้วยมโนวิญญาณ ในที่นั้น ก็ไม่มีมารหรือการบัญญัติว่ามาร”
๔. สมิทธิสัตตปัญหาสูตร
ว่าด้วยพระสมิทธิทูลถามปัญหาเรื่องสัตว์
{๗๓} [๖๖] ... “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า ‘สัตว์ สัตว์’ ดังนี้ ด้วยเหตุเพียงเท่าไร จึงมีสัตว์หรือการบัญญัติว่าสัตว์” ...
๕. สมิทธิทุกขปัญหาสูตร
ว่าด้วยพระสมิทธิทูลถามปัญหาเรื่องทุกข์
{๗๔} [๖๗] ... “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ที่เรียกว่า ‘ทุกข์ ทุกข์’ ดังนี้ ด้วยเหตุเพียงเท่าไร จึงมีทุกข์หรือการบัญญัติว่าทุกข์” ...
End of ๔. สมิทธิสูตร ที่ ๒