พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สติปัฏฐานสังยุต · อนนุสสุตวรรค
สติสูตร เล่ม ๑๙
Text layerBuddha’s wordsItems ๘๐๓–๘๐๔ (Royal Thai)5/10 in อนนุสสุตวรรค4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค สติปัฏฐานสังยุต อนนุสสุตวรรค สติสูตร (Royal Thai Volume 19 · Mahachula Volume 19 · Mahamakut Volume 30 · Chaloem Phrakiat Volume 19)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 19, pp. 279–279
๕. สติสูตร
ว่าด้วยผู้เจริญสติปัฏฐานชื่อว่าผู้มีสติ
{๘๐๓} [๔๐๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะอยู่เถิด นี้เป็นคำสั่งสอนของเราสำหรับเธอทั้งหลาย
ก็อย่างไรเล่า ภิกษุจึงชื่อว่าเป็นผู้มีสติ คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้พิจารณาเห็นกายในกายอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ย่อมพิจารณาเห็นเวทนาในเวทนาอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นจิตในจิตอยู่ ... ย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติ กำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสียได้ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อย่างนี้แล ภิกษุจึงชื่อว่าเป็นผู้มีสติดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๘๐๔} ก็อย่างไรเล่า ภิกษุจึงชื่อว่าเป็นผู้มีสัมปชัญญะ คือ เวทนาเกิดขึ้นอยู่ อันภิกษุในธรรมวินัยนี้ก็รู้แจ้ง ตั้งอยู่ก็รู้แจ้ง ดับไปก็รู้แจ้ง วิตกเกิดขึ้นอยู่ ภิกษุก็รู้แจ้ง ตั้งอยู่ก็รู้แจ้ง ดับไปก็รู้แจ้ง ปัญญาเกิดขึ้นอยู่ ภิกษุก็รู้แจ้ง ตั้งอยู่ก็รู้แจ้ง ดับไปก็รู้แจ้ง อย่างนี้แล ภิกษุจึงชื่อว่าเป็นผู้มีสัมปชัญญะดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงเป็นผู้มีสติสัมปชัญญะอยู่เถิด นี้เป็นคำสั่งสอนของเราสำหรับเธอทั้งหลาย”
๖. อัญญาสูตร
ว่าด้วยผู้เจริญสติปัฏฐาน ๔ หวังผลได้ ๒ อย่าง
{๘๐๕} [๔๐๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
End of สติสูตร