ฉันทสัมปทาสูตรที่ ๒ เล่ม ๑๙

๑. กัลยาณมิตตสูตร

ว่าด้วยกัลยาณมิตรเป็นเหตุให้เกิดอริยมรรค

{๑๗๔} [๘๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรายังไม่เห็นธรรมอื่นแม้สักอย่างหนึ่งซึ่งจะเป็นเหตุให้อริยมรรคมีองค์ ๘ ที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้น หรือที่เกิดขึ้นแล้วย่อมถึงความเจริญเต็มที่ เหมือนอย่างความเป็นผู้มีกัลยาณมิตรเลย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๑๗๕} อันภิกษุผู้มีกัลยาณมิตรพึงหวังคุณข้อนี้ได้ว่า ‘จักเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ จักทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้’

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุผู้มีกัลยาณมิตรย่อมเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ ย่อมทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้อย่างไรเล่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสัมมาทิฏฐิอันมีการกำจัดราคะเป็นที่สุด มีการกำจัดโทสะเป็นที่สุด มีการกำจัดโมหะเป็นที่สุด ... ย่อมเจริญสัมมาสมาธิซึ่งมีการกำจัดราคะเป็นที่สุด มีการกำจัดโทสะเป็นที่สุด มีการกำจัดโมหะเป็นที่สุด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีกัลยาณมิตรย่อมเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ ย่อมทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้อย่างนี้แล”

๒ - ๖. สีลสัมปทาทิสูตร

ว่าด้วยสีลสัมปทาเป็นต้นมีอุปการะมากแก่อริยมรรค

{๑๗๖} [๘๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรายังไม่เห็นธรรมอื่นแม้สักอย่างหนึ่งซึ่งจะเป็นเหตุให้อริยมรรคมีองค์ ๘ ที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้น หรือที่เกิดขึ้นแล้วย่อมถึงความเจริญเต็มที่ เหมือนอย่างสีลสัมปทาเลย ...

{๑๗๗} [๘๖] ... เหมือนอย่างฉันทสัมปทาเลย ...

{๑๗๘} [๘๗] ... เหมือนอย่างอัตตสัมปทาเลย ...

{๑๗๙} [๘๘] ... เหมือนอย่างทิฏฐิสัมปทาเลย ...

{๑๘๐} [๘๙] ... เหมือนอย่างอัปปมาทสัมปทาเลย ...

๗. โยนิโสมนสิการสัมปทาสูตร

ว่าด้วยโยนิโสมนสิการมีอุปการะมากแก่อริยมรรค

{๑๘๑} [๙๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรายังไม่เห็นธรรมอื่นแม้สักอย่างหนึ่งซึ่งจะเป็นเหตุให้อริยมรรคมีองค์ ๘ ที่ยังไม่เกิดย่อมเกิดขึ้น หรือที่เกิดขึ้นแล้วย่อมถึงความเจริญเต็มที่ เหมือนอย่างโยนิโสมนสิการสัมปทาเลย ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๑๘๒} อันภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิการพึงหวังคุณข้อนี้ได้ว่า ‘จักเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ จักทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้’

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิการย่อมเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ ย่อมทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้อย่างไรเล่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุในธรรมวินัยนี้ย่อมเจริญสัมมาทิฏฐิอันมีการกำจัดราคะเป็นที่สุด มีการกำจัดโทสะเป็นที่สุด มีการกำจัดโมหะเป็นที่สุด ... ย่อมเจริญสัมมาสมาธิอันมีการกำจัดราคะเป็นที่สุด มีการกำจัดโทสะเป็นที่สุด มีการกำจัดโมหะเป็นที่สุด ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ถึงพร้อมด้วยโยนิโสมนสิการย่อมเจริญอริยมรรคมีองค์ ๘ ย่อมทำอริยมรรคมีองค์ ๘ ให้มากได้อย่างนี้แล”

จบ ทุติยเอกธัมมเปยยาลวรรคที่ ๘