อาสวักขยสูตร เล่ม ๑๙

๑๐. อาสวักขยสูตร

ว่าด้วยเจริญอานาปานสติสมาธิเพื่อสิ้นอาสวะ

{๑๔๑๐} [๙๙๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ ... ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อานาปานสติสมาธิอันภิกษุเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วอย่างนี้ ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะ”

จบ ทุติยวรรคที่ ๒

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อิจฉานังคลสูตร ๒. กังเขยยสูตร

๓. ปฐมอานันทสูตร ๔. ทุติอานันทสูตร

๕. ปฐมภิกขุสูตร ๖. ทุติยภิกขุสูตร

๕. สัญโญชนปหานสูตร ๖. อนุสยสมุคฆาตสูตร

๙. อัทธานปริญญาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร

จบ อานาปานสังยุตที่ ๑๐

๑๑. โสตาปัตติสังยุต

๑. เวฬุทวารวรรค

๑. จักกวัตติราชสูตร

ว่าด้วยคุณธรรม ๔ ประการทำให้พ้นอบายได้

{๑๔๑๑} [๙๙๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พระเจ้าจักรพรรดิเสวยราชสมบัติเป็นอิสราธิบดีในทวีปทั้ง ๔ สวรรคตแล้ว ย่อมเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ คือ ได้เป็นสหายของพวกเทพชั้นดาวดึงส์ ท้าวเธอมีหมู่นางอัปสรแวดล้อม เอิบอิ่ม พรั่งพร้อม ถูกปรนเปรออยู่ด้วยกามคุณ ๕ อันเป็นทิพย์ ณ สวนนันทวัน ในดาวดึงสพิภพนั้น แต่ท้าวเธอไม่ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ เมื่อเป็นดังนั้น ท้าวเธอก็ยังไม่พ้นจากนรก จากกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน จากปิตติวิสัย (แดนเปรต) และจากอบาย ทุคติ วินิบาตได้{๑๔๑๒} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกแม้จะยังอัตภาพให้เป็นไปด้วยคำข้าวที่แสวงหามาด้วยปลีแข้ง แม้จะนุ่งห่มผ้าที่เศร้าหมองก็จริง ถึงอย่างนั้น เธอก็ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ เมื่อเป็นดังนั้น เธอจึงพ้นจากนรก จากกำเนิดสัตว์ดิรัจฉาน จากปิตติวิสัย และจากอบาย ทุคติ วินิบาตได้

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ อริยสาวกในธรรมวินัยนี้

(๑) ประกอบด้วยความเลื่อมใสอันไม่หวั่นไหวในพระพุทธเจ้าว่า ‘แม้เพราะเหตุนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้นทรงเป็นพระอรหันต์ตรัสรู้เองโดยชอบ ถึงพร้อมด้วยวิชชาและจรณะ เสด็จไปดีแล้ว ทรงรู้แจ้งโลก เป็นสารถีฝึกบุรุษที่ควรฝึกไม่มีผู้อิ่นยิ่งกว่า ทรงเป็น