พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วลาหกสังยุต
๕๔. อุณหวลาหกสูตร เล่ม ๑๗
Text layerBuddha’s wordsItems ๕๕๑ (Royal Thai)6/9 in วลาหกสังยุต4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต อุณหวลาหกสูตร (Royal Thai Volume 17 · Mahachula Volume 17 · Mahamakut Volume 27 · Chaloem Phrakiat Volume 17)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 17, pp. 377–377
๕๔. อุณหวลาหกสูตร
ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้มีความร้อน
{๕๕๑} [๖๐๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีความร้อน
ในบางคราว”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่าอุณหวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึงอยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นความร้อนย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีความร้อน
ในบางคราว”
๕๕. อพภวลาหกสูตร
ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้มีเมฆหมอกในบางคราว
{๕๕๒} [๖๐๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีเมฆหมอก
ในบางคราว”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่า
อัพภวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึงอยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นเมฆหมอกย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีเมฆหมอกในบางคราว”
End of ๕๔. อุณหวลาหกสูตร