๒๑–๕๐. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๓๐ เล่ม ๑๗

‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นอัณฑชะด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว หลังจากตายไปเขาจึงได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นอัณฑชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นอัณฑชะ”

... เขาจึงให้นํ้า ... เขาจึงให้ผ้า ... เขาจึงให้ยานพาหนะ ... เขาจึงให้มาลา... เขาจึงให้ของหอม ... เขาจึงให้เครื่องลูบไล้ ...เขาจึงให้ที่นอน ... เขาจึงให้ที่พัก...เขาจึงให้ประทีป ... เขาจึงให้อุปกรณ์แห่งประทีป หลังจากตายไปเขาจึงได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นอัณฑชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นอัณฑชะ,,

๒๑- ๕๐. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร

ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้บุคคลเข้าถึงความเป็นนาค

{๕๓๐} [๓๖๒-๓๙๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นชลาพุชะ ...

ของพวกนาคที่เป็นสังเสทชะ ... ของพวกนาคที่เป็นโอปปาติกะ”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้

ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกนาคที่เป็นชลาพุชะมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงปรารถนาอย่างนี้ว่า“โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นชลาพุชะด้วยเถิด” เขาจึงให้ข้าว... นํ้า... ผ้า... ยานพาหนะ... มาลา ...

ของหอม ... เครื่องลูบไล้ ... ที่นอน ... ที่พัก ... ประทีป ... อุปกรณ์แห่งประทีปหลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นชลาพุชะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นชลาพุชะ”

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ... ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นสังเสทชะด้วยเถิด เขาจึงให้ข้าว ... น้ำ ...

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ ... ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นสังเสทชะด้วยเถิด เขาจึงให้ข้าว ... น้ำ ...

ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้ทำกรรมทั้งสองด้วยกาย ด้วย

วาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกนาคที่เป็นโอปปาติกะมีอายุยืน มีรัศมีงามมีความสุขมาก เขาจึงปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นโอปปาติกะด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... น้ำ... ผ้า... ยานพาหนะ... พวงดอกไม้... ของหอม... เครื่องลูบไล้... ที่นอน...ที่พัก ... ประทีป ... อุปกรณ์แห่งประทีป หลังจากตายไปเขา จึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกนาคที่เป็นโอปปาติกะ ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความ เป็นสหายของพวกนาคที่เป็นโอปปาติกะ”

จบ นาคสังยุฅ

รวมพระสูฅรที่มีในสังยุตนี้ คือ

๑.สุทธิกสูตร ๒.ปณีตดรสูตร ๓.อุโปสถสูตร

๔.ทุติยอุโปสถสูตร ๕.ตติยอุโปสถสูตร ๖.จตุตถอุโปสถสูตร

๗.สุตสูตร ๘.ทุติยสุตสูตร ๙.ตติยสุตสูตร

๑๐.จตุตถสุตสูตร ๑๑-๒๐.อัณฑชทานูปการสูตร

๒๑-๕๐. ชลาพุชาทิทานูปการสูตร

๙. สุปัณณสังยุต

๑. สุทธิกสูตร

ว่าด้วยกำเนิดครุฑ ๔ ประเภท

{๕๓๑} [๓๙๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กำเนิด

ของครุฑมี ๔ ประเภทนี้ ๔ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ครุฑที่เป็นอัณฑชะ ( ๒) ครุฑที่เป็นชลพุชะ

(๓) ครุฑที่เป็นสังเสทชะ (๔) ครุฑที่เป็นโอปปาติกะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กำเนิดของครุฑมี ๔ ประเภทนี้แล”

๒. หรันติสูตร

ว่าด้วยความยิ่งหย่อนของกำเนิดครุฑ ๔ ประเภท

{๕๓๒} [๓๙๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กำเนิดของครุฑมี ๔ ประเภทนี้ ๔ ประเภทคือ

อะไรบ้าง คือ ครุฑที่เป็นอัณฑชะ ๑ ครุฑที่เป็นชลาพุชะ ๑ ครุฑที่เป็น

สังเสทชะ ๑ ครุฑที่เป็นโอปปาติกะ ๑

ในครุฑ ๔ ประเภทนั้น ครุฑที่เป็นอัณฑชะย่อมนำนาคที่เป็นอัณฑชะไป

ได้ แต่นำนาคที่เป็นชลาพุชะ ที่เป็นสังเสทชะ และที่เป็นโอปปาติกะไปไม่ได้ครุฑที่เป็นสังเสทชะย่อมนำนาคที่เป็นอัณฑชะและที่เป็นชลาพุชะไปได้ แต่นำนาคที่เป็นสังเสทชะและที่เป็นโอปปาติกะไปไม่ได้ ครุฑที่เป็นสังเสทชะ ย่อมนำนาคที่เป็นอัณฑชะ ที่เป็นชลาพุชะและที่เป็นสังเสทชะไปได้ แต่นำนาคที่เป็นโอปปาติกะไปไม่ได้ ครุฑที่เป็นโอปปาติกะย่อมนำนาคที่เป็นอัณฑชะ