๒๓–๑๑๒. สารคันธาทิทานูปการสูตร ที่ ๑-๙๐ เล่ม ๑๗

มีกลิ่นที่กลิ่นด้วยเถิด’ เขาจึงให้สิ่งของอันมีกลิ่นที่แก่น ... มีกลิ่นที่กระพี้ ... มีกลิ่นที่เปลือก ... มีกลิ่นที่กะเทาะ ... มีกลิ่นที่ใบ ... มีกลิ่นที่ดอก ... มีกลิ่นที่ผล ...

มีกลิ่นที่รส ... มีกลิ่นที่กลิ่น หลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น ... มีกลิ่นที่กลิ่น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น... มีกลิ่นที่กลิ่น”

๑๓-๒๒. มูลคันธทานูปการสูฅร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นรุกขเทวดา

{๕๔๑} [๔๕๐-๔๕๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ บุคคลบางคนในโลกนี้ประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รากมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รากด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว ... ให้น้ำ ...

ให้ผ้า...ให้ยานพาหนะ... ให้มาลา... ให้ของหอม... ให้เครื่องลูบไล้... ให้ที่นอน... ให้ที่พัก... ให้ประทีป... ให้อุปกรณ์แห่งประทีป หลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก ดูก่อนภิกษุข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ราก”

๒๓- ๑๑๒. สารคันธาทิทานูปการสูตร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นรุกขเทวดา

{๕๔๒} [๔๖๐-๕๔๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอ เป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้ ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่น”

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนในโลก

นี้ประพฤติสุจริตด้วยกาย ด้วยวาจา ด้วยใจ เขาได้สดับมาว่าพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่นมีอายุยืน มีรัศมีงาม มีความสุขมาก เขาจึงมีความปรารถนาอย่างนี้ว่า ‘โอหนอ หลังจากตายไปขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่นด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว ... ให้น้ำ ... ให้ผ้า ... ให้ยานพาหนะ ... ให้มาลา ... ให้ของหอม ... ให้เครื่องลูบไล้ ... ให้ที่นอน ... ให้ที่พัก ... ให้ประทีป ...ให้อุปกรณ์แห่งประทีปหลังจากตายไปเขาจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่แก่น

... ‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้ด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กระพี้

... ‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือกด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่เปลือก

...‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กะเทาะ

...‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ใบ

...‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอกด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ดอก

...‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผลด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว ... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่ผล

...‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รสด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว... สิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่รส

... ‘ขอให้เราได้เข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่นด้วยเถิด’ เขาจึงให้ข้าว ... ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้บุคคลบางคนในโลกนี้หลังจากตายไปจึงเข้าถึงความเป็นสหายของพวกเทวดาซึ่งสิงสถิตอยู่ที่ต้นไม้มีกลิ่นที่กลิ่น”

จบ คันธัพพกายสังยุต

รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ

๑. สุทธิกสูตร ๒. สุจริตสูตร ๓. มูลคันธทาตาสูตร

๔-๑๒. สารคันธาทิทานตาสูตร

๑๓-๒๒. มูลคันธทานูปการสูตร ๑๐ สูตร

๒๓-๑๑๒. สารคันธาทิทานูปการสูตร ๙๐ สูตร

(รวม. ๑๑๒ สูตร)

๑๑. วลาหกสังยุต

๑. เทสนาสูตร

ว่าด้วยเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่วลาหก

{๕๔๓} [๕๕๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงพวก

เทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่วลาหก แก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟัง ...

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่วลาหกเป็นไฉน คือ

พวกเทวดาที่เป็นสีตวลาหกก็มี ที่เป็นอุณหวลาหกก็มี ที่เป็นอัพภวลาหกก็มีที่เป็นวาตวลาหกก็มี ที่เป็นวัสสวลาหกก็มี ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย พวกนี้เราเรียกว่า พวกเทวดาซึ่งนับเนื่องในหมู่วลาหก”

๒. สุจริตสูตร

ว่าด้วยเหตุให้เข้าถึงความเป็นเทวดาวลาหก

{๕๔๔} [๕๕๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแลภิกษุรูปหนึ่งเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้น

แล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า นั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถาม