พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เตรสกัณฑ์ · สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระอุทายี
ภิกษุรับคำ เล่ม ๑
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๘๖–๔๘๘ (Royal Thai)7/9 in สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระอุทายี4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
ภิกษุรับคำ
พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ เตรสกัณฑ์ สิกขาบทที่ ๕ เรื่องพระอุทายี ภิกษุรับคำ (Royal Thai Volume 1 · Mahachula Volume 1 · Mahamakut Volume 3 · Chaloem Phrakiat Volume 1)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 1, pp. 250–251 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 1, pp. 374–375
ปฏิคฺคณฺหาติ วีมํสติ ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ สํฆาทิเสสสฺส.
ปฏิคฺคณฺหาติ วีมํสติ น ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺส.
ปฏิคฺคณฺหาติ น วีมํสติ ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺส.
ปฏิคฺคณฺหาติ น วีมํสติ น ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส.
น ปฏิคฺคณฺหาติ วีมํสติ ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺส.
น ปฏิคฺคณฺหาติ วีมํสติ น ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส.
น ปฏิคฺคณฺหาติ น วีมํสติ ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส.
น ปฏิคฺคณฺหาติ น วีมํสติ น ปจฺจาหรติ, อนาปตฺติ.
ปุริโส สมฺพหุเล ภิกฺขู อาณาเปติ “คจฺฉถ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสถา”ติ; สพฺเพ ปฏิคฺคณฺหนฺติ สพฺเพ วีมํสนฺติ สพฺเพ ปจฺจาหรนฺติ, อาปตฺติ สพฺเพสํ สํฆาทิเสสสฺส. ปุริโส สมฺพหุเล ภิกฺขู อาณาเปติ “คจฺฉถ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสถา”ติ; สพฺเพ ปฏิคฺคณฺหนฺติ สพฺเพ วีมํสนฺติ เอกํ ปจฺจาหราเปนฺติ, อาปตฺติ สพฺเพสํ สํฆาทิเสสสฺส.
ปุริโส สมฺพหุเล ภิกฺขู อาณาเปติ “คจฺฉถ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสถา”ติ; สพฺเพ ปฏิคฺคณฺหนฺติ เอกํ วีมํสาเปตฺวา สพฺเพ ปจฺจาหรนฺติ, อาปตฺติ สพฺเพสํ สํฆาทิเสสสฺส.
ปุริโส สมฺพหุเล ภิกฺขู อาณาเปติ “คจฺฉถ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสถา”ติ; สพฺเพ ปฏิคฺคณฺหนฺติ เอกํ วีมํสาเปตฺวา เอกํ ปจฺจาหราเปนฺติ, อาปตฺติ สพฺเพสํ สํฆาทิเสสสฺส.
ปุริโส ภิกฺขุํ อาณาเปติ “คจฺฉ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสา”ติ; ปฏิคฺคณฺหาติ วีมํสติ ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ สํฆาทิเสสสฺส.
ปุริโส ภิกฺขุํ อาณาเปติ “คจฺฉ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสา”ติ; ปฏิคฺคณฺหาติ วีมํสติ อนฺเตวาสึ ปจฺจาหราเปติ, อาปตฺติ สํฆาทิเสสสฺส.
ปุริโส ภิกฺขุํ อาณาเปติ “คจฺฉ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสา”ติ; ปฏิคฺคณฺหาติ อนฺเตวาสึ วีมํสาเปตฺวา อตฺตนา ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ สํฆาทิเสสสฺส.
ปุริโส ภิกฺขุํ อาณาเปติ “คจฺฉ ภนฺเต, อิตฺถนฺนามํ อิตฺถึ วีมํสา”ติ; ปฏิคฺคณฺหาติ อนฺเตวาสึ วีมํสาเปติ, อนฺเตวาสี วีมํสิตฺวา พหิทฺธา ปจฺจาหรติ, อาปตฺติ อุภินฺนํ ถุลฺลจฺจยสฺส.
ภิกษุรับคำ ไปบอก กลับมาบอก ต้องอาบัติสังฆาทิเสส
ภิกษุรับคำ ไปบอก ไม่กลับมาบอก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
ภิกษุรับคำ ไม่ไปบอก กลับมาบอก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
ภิกษุรับคำ ไม่ไปบอก ไม่กลับมาบอก ต้องอาบัติทุกกฏ
ภิกษุไม่รับคำ ไปบอก กลับมาบอก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
ภิกษุไม่รับคำ ไปบอก ไม่กลับมาบอก ต้องอาบัติทุกกฏ
ภิกษุไม่รับคำ ไม่ไปบอก กลับมาบอก ต้องอาบัติทุกกฏ
ภิกษุไม่รับคำ ไม่ไปบอก ไม่กลับมาบอก ไม่ต้องอาบัติ
ชายสั่งภิกษุหลายรูป
ชายสั่งภิกษุหลายรูปว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุทุก รูปรับคำ ไปบอก กลับมาบอก ต้องอาบัติสังฆาทิเสสทุกรูปชายสั่งภิกษุหลายรูปว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุทุก รูปรับคำ ไปบอก ให้รูปหนึ่งกลับมาบอก ต้องอาบัติสังฆาทิเสสทุกรูปชายสั่งภิกษุหลายรูปว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุทุก รูปรับคำ ให้รูปหนึ่งไปบอก แล้วทุกรูปกลับมาบอก ต้องอาบัติสังฆาทิเสสทุกรูปชายสั่งภิกษุหลายรูปว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุทุก รูปรับคำ ให้รูปหนึ่งไปบอก แล้วให้รูปหนึ่งกลับมาบอก ต้องอาบัติสังฆาทิเสสทุกรูป
ชายสั่งภิกษุรูปเดียว
ชายสั่งภิกษุรูปเดียวว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุรับคำ ไปบอก กลับมาบอก ต้องอาบัติสังฆาทิเสสชายสั่งภิกษุรูปเดียวว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุรับคำ ไปบอก แต่ให้ภิกษุอันเตวาสิกกลับมาบอก ต้องอาบัติสังฆาทิเสสชายสั่งภิกษุรูปเดียวว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุรับคำ ให้ภิกษุอันเตวาสิกไปบอก แต่กลับมาบอกด้วยตนเอง ต้องอาบัติสังฆาทิเสสชายสั่งภิกษุรูปเดียวว่า “พระคุณเจ้า ท่านช่วยไปบอกหญิงชื่อนี้” ภิกษุรับคำ ให้ภิกษุอันเตวาสิกไปบอก ภิกษุอันเตวาสิกไปบอกแล้วกลับมาบอกนอกเรื่อง ต้อง อาบัติถุลลัจจัยทั้งสองรูป
คจฺฉนฺโต สมฺปาเทติ, อาคจฺฉนฺโต วิสํวาเทติ, อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺส.
คจฺฉนฺโต วิสํวาเทติ, อาคจฺฉนฺโต สมฺปาเทติ, อาปตฺติ ถุลฺลจฺจยสฺส.
คจฺฉนฺโต สมฺปาเทติ, อาคจฺฉนฺโต สมฺปาเทติ, อาปตฺติ สํฆาทิเสสสฺส.
คจฺฉนฺโต วิสํวาเทติ, อาคจฺฉนฺโต วิสํวาเทติ, อนาปตฺติ.
ภิกษุจัดการสำเร็จและบอกคลาดเคลื่อน
ภิกษุไปจัดการสำเร็จ กลับมาบอกคลาดเคลื่อน ต้องอาบัติถุลลัจจัย
ภิกษุไปบอกคลาดเคลื่อน กลับมาบอก จัดการสำเร็จ ต้องอาบัติถุลลัจจัยภิกษุไปจัดการสำเร็จ กลับมาบอก จัดการสำเร็จ ต้องอาบัติสังฆาทิเสส
ภิกษุไปบอกคลาดเคลื่อน กลับมาบอกคลาดเคลื่อน ไม่ต้องอาบัติ
End of ภิกษุรับคำ