พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ · ปฐมปาราชิกสิกขาบท
อสันถตภาณวาร [ยอนวัจจ์] เล่ม ๑
Text layerBuddha’s wordsItems ๔๒ (Royal Thai)10/13 in ปฐมปาราชิกสิกขาบท4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
พระวินัยปิฎก มหาวิภังค์ ปาราชิกกัณฑ์ ปฐมปาราชิกสิกขาบท อสันถตภาณวาร [ยอนวัจจ์] (Royal Thai Volume 1 · Mahachula Volume 1 · Mahamakut Volume 1 · Chaloem Phrakiat Volume 1)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 1, pp. 187–225
สัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่นิมตส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดมาในสำนักของภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจมรรค คือ ของสัตว์ดิรัจฉานเพศผู้มีเครื่องลาด ของภิกษุไม่มีเครื่องลาด ๑ ... ให้อมองค์กำเนิดด้วยปาก คือ ... ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ...ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
(๑๗) - (๑๘) ติรัจฉานคตปุริสะ มตเยภุยยขายิตจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาสัตว์ดิรัจฉานเพศผู้ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้วมาในสำนักภิกษุ แล้วให้ทับองค์กำเนิดด้วยวัจมรรค คือ ... ให้อมองค์กำเนิดด้วยปาก คือ ... ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ... ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ...ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดติรัจฉานคตปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
บทภาชนีย์
ว่าด้วยเรื่องไม่มีเครื่องลาด
๑. หมวดมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
(๑) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
{๔๒} [๖๓] พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
- ๑ยอน หมายถึงกิริยาที่แยงหรือแหย่เข้าไป ในที่นี้ คำว่า ให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด เป็นสำนวนแปลสุภาพ หมายถึงกิริยาที่ภิกษุถูกบังคับให้สอดอวัยวะเพศเข้าทางทวารหนัก แม้คำว่า ให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ก็พึงเทียบเคียงตามนัยนี้
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกํษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๓) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๔) มนุสสิตถี ชารันตีจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๕) มนุสสิตถี ชารันตีจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๖) มนุสสิตถี ชาครันตีจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๗) มนุสสิตถี สุตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๘) มนุสสิตถี สุตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๙) มนุสสิตถี สุตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๐) มนุสสิตถี มัตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๑) มนุสสิตถี มัตตจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๒) มนุสสิตถี มัตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๓) มนุสสิตถี อุมมัตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๔) มนุสสิตถี อุมมัตตจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการ
เข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปัสลาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๕) มนุสสิตถี อุมมัตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๖) มนุสสิตถี ปมัตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๗) มนุสสิตถี ปมัตตจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๘) มนุสสิตถี ปมัตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๙) มนุสสิตถี มตอักขายิตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๐) มนุสสิตถี มตอักขายิตจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๑) มนุสสิตถี มตอักขายิตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออกต้อง อาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๒) มนุสสิตถี มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่
ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๓) มนุสสิตถี มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๔) มนุสสิตถี มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แด่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดี
การเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๕) มนุสสิตถี มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูภันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป
ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๖) มนุสสิตถี มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (ยอนปัสส์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด
ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒๗) มนุสสิตถี มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการ
เข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
๒. หมวดอมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
อมนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงอมนุษย์ ... หญิงอมนุษย์ที่ตื่น ... ที่หลับ.. ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่
ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... หญิงอมนุษย์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดอมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
๓. หมวดติรัจฉานคติตถี ๒๗ จตุกกะ
ติรัจฉานคติตถี สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักสัตว์ดิรัจฉานเพศเมีย ... สัตว์ดิรัจฉานเพศเมียที่ตื่น ... ที่หลับ.. ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานเพศเมียที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดติรัจฉานคติตถี ๒๗ จตุกกะ
๔. หมวดมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
มนุสสอุภโตพยัญชนก สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์อุภโตพยัญชนก … มนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตื่น ... ที่หลับ.. ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตาย
แล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... มนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
๕. หมวดอมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
อมนุสสอุภโตพยัญชนก สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักอมนุษย์อุภโตพยัญชนก ... อมนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตื่น ... ที่หลับ.. ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัดแล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปัลสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... อมนุษย์อุภโตพยัญชนกที่ตายแล้วแต่นิมตส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดอมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
๖. หมวดติรัจฉานคตอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
ติรัจฉานคตอุภโตพยัญชนก สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักสัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนก ... สัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนกที่ตื่น ... ที่หลับ.. ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว … ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูก
สัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปัสสาวมรรคด้วยองค์กำเนิด ... ให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ... ต้องอาบัติปาราชิก ... สัตว์ดิรัจฉานอุภโตพยัญชนกที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ...ต้องอาบัติถุลลัจจัย ถ้าไม่ยินดี...ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดติรัจฉานคตอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
๗. หมวดมนุสสปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
(๑) มนุสสปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
- ๑ที่ ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ ไว้นั้น ผู้ต้องการพิสดารพึงพิจารณาโดยนัยดังกล่าวแล้วในมนุสสิตถีนั้นเถิด
- ๒มนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ อมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ ติรัจฉานคติตถี ๒๗ จตุกกะ
- มนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ อมนุสสอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ
- ติรัจฉานคตอุภโตพยัญชนก ๒๗ จตุกกะ ๒๗ X ๖ = ๑๖๒ จตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๒) มนุสสปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๓) มนุสสปัณฑกะ ชาครันตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๔) มนุสสปัณฑกะ ชาครันตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่นแล้วให้ ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๕) มนุสสปัณฑกะ สุตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๖) มนุสสปัณฑกะ สุตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่หลับ แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๗) มนุสสปัณฑกะ มัตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๘) มนุสสปัณฑกะ มัตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เมา แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๙) มนุสสปัณฑกะ อุมมัตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไป ถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๐) มนุสสปัณฑกะ อุมมัตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่วิกลจริต แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๑) มนุสสปัณฑกะ ปมัตตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๒) มนุสสปัณฑกะ ปมัตตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่เผลอตัว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๓) มนุสสปัณฑกะ มตอักขายิตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๔) มนุสสปัณฑกะ มตอักขายิตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิก
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๕) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด
ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๖) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยอักขายิตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป
ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติปาราชิกพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๗) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอ
ยินดีการเข้าไป ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
(๑๘) มนุสสปัณฑกะ มตเยภุยยขายิตจตุกกะ (ยอนปาก)
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอยินดีการเข้าไปยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดี
การเข้าไป แต่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัย
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว แต่ยินดีการหยุดอยู่ ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ แต่ยินดีการถอนออก ต้องอาบัติถุลลัจจัยพวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตายแล้วแต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว แล้วให้ยอนปากด้วยองค์กำเนิด ถ้าเธอไม่ยินดีการเข้าไป ไม่ยินดีการเข้าไปถึงที่แล้ว ไม่ยินดีการหยุดอยู่ ไม่ยินดีการถอนออก ไม่ต้องอาบัติ
จบ หมวดมนุสสปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
๘. หมวดอมนุสสปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
อมนุสสปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักอมนุษย์บัณเฑาะก์ .... อมนุษย์บัณเฑาะก์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ถ้าเธอไม่ยินดี ...ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดอมนุสสปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
๙. หมวดติรัจฉานคตปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
ติรัจฉานปัณฑกะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักสัตว์ดิรัจฉานบัณเฑาะก์....สัตว์ดิรัจฉานบัณเฑาะก์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ถ้าเธอไม่ยินดี ...ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดติรัจฉานคตปัณฑกะ ๑๘ จตุกกะ
๑๐. หมวดมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
มนุสสปุริสะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักชายมนุษย์ .... ชายมนุษย์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ถ้าเธอไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
๑๑. หมวดอมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
อมนุสสปุริสะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักชายอมนุษย์ .... ชายอมนุษย์ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่
ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ถ้าเธอไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดอมนุสสปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
๑๒. หมวดติรัจฉานคตปุริสะ ๑๘ จตุกกะ
ติรัจฉานคตปุริสะ สุทธิกจตุกกะ
พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักสัตว์ดิรัจฉานเพศผู้ .... สัตว์ดิรัจฉานเพศผู้ที่ตื่น ... ที่หลับ ... ที่เมา ... ที่วิกลจริต ... ที่เผลอตัว ... ที่ตายแล้วแต่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ยังไม่ถูกสัตว์กัด ... แต่ส่วนใหญ่ถูกสัตว์กัดแล้ว ... ถ้าเธอไม่ยินดี ... ไม่ต้องอาบัติ
ฯลฯ ฯลฯ ฯลฯ
จบ หมวดติรัจฉานคตจตุกกะ ๑๘ จตุกกะ
บทภาชนีย์
ว่าด้วยเรื่องมีเครื่องลาด
๑. หมวดมนุสสิตถี ๒๗ จตุกกะ
(๑) มนุสสิตถี สุทธิกจตุกกะ (ยอนวัจจ์)
{๔๓} [๖๔] พวกภิกษุผู้เป็นศัตรูกันพาภิกษุมาในสำนักหญิงมนุษย์ แล้วให้ยอนวัจมรรคด้วยองค์กำเนิด คือ ของภิกษุมีเครื่องลาด ของหญิงไม่มีเครื่องลาด ๑ ของภิกษุไม่มีเครื่องลาด ของหญิงมีเครื่องลาด ๑ ของภิกษุ
- ๑แต่ละประเภทมี ๑๘ จตุกกะ กับ ๑๘ จตุกกะต้น รวมเป็น ๑๐๘ จตุกกะ
End of อสันถตภาณวาร [ยอนวัจจ์]