ให้มานัตแก่ภิกษุ ๒ รูป เล่ม ๖

๗. ปริมาณาทิวารอัฏฐกะ

ว่าด้วยวาระแห่งอาบัติหลายตัวที่นับได้เป็นต้น ๘ หมวด

{๕๕๔}[๑๘๐] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสหลายตัวที่นับได้ ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ... ที่นับไม่ได้ ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ... อาบัติมีชื่ออย่างเดียวกัน ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ... อาบัติมีชื่อต่าง ๆ กัน ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ... อาบัติเป็นชนิดเดียวกัน ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ... อาบัติไม่เป็นชนิดเดียวกัน ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ... อาบัติกำหนดได้ ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ... อาบัติเจือกัน ไม่ได้ปิดบังไว้แล้วสึกไป ...

จบ ปริมาณาทิวารอัฏฐกะ

๘. เทฺวภิกขุวารเอกาทสกะ

ว่าด้วยวาระแห่งการให้มานัตแก่ภิกษุ ๒ รูป ๑๑ หมวด

{๕๕๕}[๑๘๑] ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติสังฆาทิเสส พวกเธอมีความเห็นในอาบัติสังฆาทิเสสว่าเป็นอาบัติสังฆาทิเสส รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๑)

{๕๕๖}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติสังฆาทิเสส พวกเธอสงสัยในอาบัติสังฆาทิเสสรูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๒)

{๕๕๗}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติสังฆาทิเสส พวกเธอมีความเห็นในอาบัติสังฆาทิเสสว่าเป็นอาบัติเจือกัน รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๓)

{๕๕๘}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติเจือกัน พวกเธอมีความเห็นในอาบัติเจือกันว่าเป็นอาบัติสังฆาทิเสส รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๔)

{๕๕๙}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติเจือกัน พวกเธอมีความเห็นในอาบัติเจือกันว่าเป็นอาบัติเจือกัน รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๕)

{๕๖๐}ภิกษุ ๒ รูปต้องลหุกาบัติล้วน พวกเธอมีความเห็นในลหุกาบัติล้วนนั้นว่าเป็นอาบัติสังฆาทิเสส รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏ ควรปรับทั้งสองรูปตามธรรม (๖)

{๕๖๑}ภิกษุ ๒ รูปต้องลหุกาบัติล้วน พวกเธอมีความเห็นในลหุกาบัติล้วนนั้นว่าเป็นลหุกาบัติล้วน รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติหุกกฏ ควรปรับทั้งสองรูปตามธรรม (๗)

{๕๖๒}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติสังฆาทิเสส พวกเธอมีความเห็นในอาบัติสังฆาทิเสสว่าเป็นอาบัติสังฆาทิเสส รูปหนึ่งคิดว่าจักบอก รูปหนึ่งคิดว่าจักไม่บอก เธอปิดบังไว้ถึงยามหนึ่งบ้าง ปิดบังไว้ถึงยามสองบ้าง ปิดบังไว้ถึงยามสามบ้าง เมื่ออรุณขึ้นแล้วเป็นอันปิดบังอาบัติ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๘)

{๕๖๓}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติสังฆาทิเสส พวกเธอมีความเห็นในอาบัติสังฆาทิเสสว่าเป็นอาบัติสังฆาทิเสส จึงไปด้วยคิดว่าจักบอก รูปหนึ่งเกิดดื้อขึ้นมาในระหว่างทางว่าจักไม่บอก เธอปิดบังไว้ถึงยามหนึ่งบ้าง ปิดบังไว้ถึงยามสองบ้าง ปิดบังไว้ถึงยามสามบ้าง เมื่ออรุณขึ้นแล้วเป็นอันปิดบังอาบัติ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๙){๕๖๔}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติสังฆาทิเสส พวกเธอมีความเห็นในอาบัติสังฆาทิเสสว่าเป็นอาบัติสังฆาทิเสส แล้วเกิดวิกลจริต ภายหลังหายวิกลจริตแล้ว รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและพึงให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๑๐)

{๕๖๕}ภิกษุ ๒ รูปต้องอาบัติสังฆาทิเสส กล่าวอย่างนึ้ในขณะกำลังแสดงปาติโมกข์ว่า ‘พวกกระผมเพิ่งทราบเดื้ยวนี้เองแลว่า ธรรมข้อนี้มาในพระปาติโมกข์ นับเนื่องในพระปาติโมกข์ มาสู่อุเทสทุกกึ่งเดือน’ พวกเธอมีความเห็นในอาบัติสังฆาทิเสสว่าเป็นอาบัติสังฆาทิเสส รูปหนึ่งปิดบังไว้ รูปหนึ่งไม่ได้ปิดบังไว้ รูปใดปิดบังไว้ สงฆ์พึงให้รูปนั้นแสดงอาบัติทุกกฏและให้ปริวาสในกองอาบัติตามที่ปิดบังไว้แก่รูปที่ปิดบังนั้นแล้วจึงให้มานัตแก่ภิกษุทั้งสองรูป (๑๑)

จบ เทฺวภิกขุวารเอกาทสกะ

๙. มูลายอวิสุทธินวกะ

ว่าด้วยกรณีที่ภิกษุไม่หมดจดจากอาบัติเดิม ๙ หมวด

หมวดที่ ๑

{๕๖๖}[๑๘๒] ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสหลายตัว ที่นับได้บ้าง นับไม่ได้บ้าง มีชื่ออย่างเดียวกันบ้าง มีชื่อต่างกันบ้าง เป็นชนิดเดียวกันบ้าง ไม่เป็นชนิดเดียวกันบ้าง กำหนดได้บ้าง เจือกันบ้างเธอขอสโมธานปริวาสเพื่ออาบัติเหล่านั้นกะสงฆ์ สงฆ์ให้สโมธานปริวาสเพื่ออาบัติเหล่านั้นแก่เธอ เธอกำลังอยู่ปริวาสต้องอาบัติสังฆาทิเสสหลายตัวในระหว่าง ที่นับได้ ที่ไม่ได้ปิดบังไว้ จึงขอการชักเข้าหาอาบัติเดิมเพื่ออาบัติในระหว่างกะสงฆ์ สงฆ์ชักเธอเข้าหาอาบัติเดิมเพื่ออาบัติในระหว่างด้วยกรรมอันเป็นธรรม ไม่กำเริบ ควรแก่ฐานะ ให้สโมธานปริวาสโดยธรรม แต่ให้มานัตโดยไม่เป็นธรรม อัพภานโดยไม่เป็นธรรม ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นยังไม่หมดจดจากอาบัติเหล่านั้น (๑)

หมวดที่ ๒

{๕๖๗}ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุในธรรมวินัยนี้ต้องอาบัติสังฆาทิเสสหลายตัว ที่นับได้บ้าง นับไม่ได้บ้าง มีชื่ออย่างเดียวกันบ้าง มีชื่อต่างกันบ้าง เป็นชนิดเดียวกันบ้าง ไม่เป็นชนิดเดียวกันบ้าง กำหนดได้บ้าง เจือกันบ้าง เธอขอสโมธานปริวาสเพื่ออาบัติเหล่านั้นกะสงฆ์ สงฆ์ให้สโมธานปริวาสเพื่ออาบัติเหล่านั้นแก่เธอ เธอกำลังอยู่ปริวาสต้องอาบัติสังฆาทิเสสหลายตัวในระหว่าง ที่นับได้ ที่ปิดบังไว้ จึงขอการชักเข้าหาอาบัติเดิมเพื่ออาบัติในระหว่างกะสงฆ์ สงฆ์ชักเธอเข้าหาอาบัติเดิมเพื่ออาบัติในระหว่างด้วยกรรมอันเป็นธรรม ไม่กำเริบ ควรแก่ฐานะ ให้สโมธานปริวาสโดยธรรมแต่ให้มานัตโดยไม่เป็นธรรม อัพภานโดยไม่เป็นธรรม ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุนั้นยังไม่หมดจดจากอาบัติเหล่านั้น (๒)